فرهنگنامه موسیقی – جوغ و جینگ

جوغ: در منطقه کرمان بدنه ای سنگی به شکل دیگ است که بر دهانه آن پوست کشیده اند.
هنگام وقوع طوفان شن در مناطق کویری کرمان و به علت محدود بودن دامنه دید، بلد راه یا سرآهنگ جوغ را می نوازد تا سایر شترسواران کاروان بتوانند مسیر درست راه را با شنیدن صدای جوغ تشخیص دهند.
جنس بدنه ی جوغ سنگ سیاه و جنس پوست آن از بز یا گوسفند است.

منبع: درویشی، دایره المعارف سازهای ایران

جینگ: دایره های کوچک را می گویند، که دور تا دورش زنگوله بستند. این ساز در بین ساحل نشینان جنوب رایج است.

منبع: ساعدی، اهل هوا

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای جلوگیری از اسپم *