تحریر در آواز ایرانی – بخش سوم

بخش سوم: کیفیت تحریر خوانندگان معاصر و قبل از انقلاب

📝 در دو هفته گذشته به بحث کم رنگ تر شدن و حذف تدریجی تحریر از موسیقی آوازی و همچنین علل حذف تحریر، پرداختیم. اشاره داشتیم بنا بر دلایلی خوانندگان معاصر از تحریر بسیار کم استفاده می کنند ولی امروز این سوال اساسی را می پرسیم که آیا همان مقدار تحریری هم که در خوانش های خوانندگان امروزی استفاده می شود، کیفیت لازم را دارد یا خیر؟
با توجه به صوت هایی که امروز به دوستان ارائه می دهیم، جای هیچ صحبتی باقی نمی ماند و خود شنوندگان بهترین کسانی هستند که می توانند پاسخ این سوال را بدهند.

لازم به ذکر است این تحلیل ها و نتایج آن، جامعه کلی خوانندگان فعلی را در نظر گرفته است و نه فقط یک خواننده را.

اما نکته ای که باید به آن بپردازیم اینکه وظیفه اساتید متعهد و دلسوز و هنرجویان در این زمینه چیست؟ شاید اولین قدم در این زمینه یافتن الگوهای تحریری مناسب و تمرین روی آن ها زیر نظر استادی خبره باشد. در این زمینه به هنرجویان پیشنهاد می شود آوازهای رسمی استاد مدنظر خود را گوش کنند و ببیند آیا استاد مد نظر آن ها، خود در این زمینه توانایی دارد که حال بخواهد شاگردان خود را در این زمینه توانمند کند یا خیر و نکته دیگر اینکه اگر میخواهید ردیف آوازی را فرا بگیرید، ردیفی که از نظر تحریری به اندازه کافی غنی باشد را انتخاب کنید تا در زمینه تحریری به اندازه کافی توانمند بشوید.

نوشته بیدل
*با ذکر منبع از متن و صوت استفاده کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای جلوگیری از اسپم *